بنام خداوند حکیم
نکاتی درباره ازدواج
شخصی رامی شناختم که درقید رفتارهای دینی نبود واهل دنیابود
روزی از من درباره دختری ازفامیل که درقیدوبند مسایل شرعی بود سوال کرد
به او گفتم ما آیه ای درقرآن داریم که می فرماید :درامر ازدواج
زن مومنه برای مردمومن!!! و زن مشرک برای مرد مشرک است.
براساس درک این آیه چه خوب است دختران وپسران به فرهنگ دینی یکدیگر
توجه نموده وفردی مشابه خویش را انتخاب نمایند
در پیوند زناشویی دو درک موجود است
درک اول درک عرفی وآن این است که مردان تکیه گاه زنان اند وباید باتمام وجود
به آنها سرویس داده وهمه تابع خانواده باشند؟
وهرکدام از زوج ها به میزان توان خویش در حل مسایل زندگی شریک است !!!
درک دوم درک دینی از ازدواج است وبنا بر قرائتی که ازدین داریم متنوع است
مثلا درک فقهی وسنتی از دین آنست که مردان باید نفقه زنان را تقدیم کرده و ازآنان
هیچ نوع توقع کار نداشته باشند وحتی زن می تواند کودک راشیر نداده وطلب اجرت نماید
ودر عوض زنان حق انجام هیچ کاری بدون اجازه همسر ندارند.
اما ما همگی می دانیم نظر دوم پیاده نشدنی است واسباب اختلاف ودعوا می باشد.
درمورد مهریه نیز دو نظر موجود است
عده ای گویند که داماد درابتدا باید مهریه را تقدیم عروس نماید!
ومعلوم است که میزان آن زیاد نمی تواند باشد (حداکثر چهارده سکه طلا )
یا مثلا دنگی ازخانه و زمینی ......بستگی به شهرهای مختلف ایران دارد.
عده ای گویند داماد اول کار بسیار داغ است ونمی فهمد ازدواج یعنی مسوولیت!
پس باید برای حمایت ازعروس مظلوم مهریه ای سنگین درتعهدش باشد.
داماد هم اول متوجه نیست وفکر می نماید این تعهدات تشریفاتی است ؟!!
وبعد از مدتی که به تعهداتش پی می برد سر خورده می شود؟!!
بهتر نیست این دونفر باآگاهی و تصمیم عاقلانه سفر خویش را آغاز نمایند؟
به نظر من هر دو زوج باید بدانند که ازدواج یعنی همکاری ومسولیت و هیچ
کدام حق ویژه ندارند
ومهریه نیز بایستی بسیار معمولی باشد.
دریکی از بند های سند ازدواج آورده شده است
کلیه دارایی های بدست آمده درجریان زندگی متعلق به هردو نفر می باشد!
پس دلیلی ندارد برای هیچکس حق ویژه قایل شویم؟
بر خورد ما در ازدواج نمایانگر درک ما از تساوی جنسی می باشد؟
ازدواج یک عهد وپیمان است
همسر انسان امانت خانواده اواست
اموال واسرار زندگی امانت های خانواده جدید است
وبچه ها امانت الهی اند
با ازدواج به عنوان امری اخلاقی برخورد داشته باشیم!!!!
