پرسمان ذهن و خیال (صدر . فواد)

در روز بیست و یکم بهمن ۵۷  هنگامیکه  مردم  در میدان ارک به وزارت خانه ها و

کاخ گلستان هجوم می بردند  و رادیو ایران را تسخیر می نمودند

 آنروز قیام و  اسلحه و کوکتل مولوتف و تانک مصادره شده حرف اول را می زدند

من نیز در جمعیت و با آنها وارد وزارت دارایی شدم

چند سرباز بودند و چون فهمیدند توان مقابله ندارند تسلیم شدند

در آن لجظه در فکر بودم  که خدایا  چه در پیش داریم و.....

جالب توجه ام  اشخاصی بودند  که  به سمت اموال وزارت خانه هجوم می بردند

فردی بود  گونی خالی  آورده  و همه اجناس با بها ی روی میزهارا درآن می انداخت

افرادی به آشپزحانه رفته  گونی های برنج را کول کرده می بردند

یادم است درآنروز نه من و نه کس دیگری دربرابر این اعمال عکس العملی نداشت

اما امروز که فکر می کنم  می بینم با زحمت های  شهدا ومبارزان نهال انقلاب

به میوه می رسد  ولی در روز پیروزی فرصت طلبان به نوایی می رسند

امیدوارم در مقاطع دیگر تاریح ایران شاهد میوه چینان نباشیم

یکی از شعارهای  ملت  این بود

جمهوری اسلامی  آری   جکومت خودکامان  هرگز

یاد وخاطره همه شهدا و مبارزان  راه آزادی  وعدالت  گرامی باد

پیروز باد   آگاهی    وبرقرار باد  آرمان  مستضعفین

در مشاهدات و بررسی  پدیده ها  درمی یابیم 

 هرشئ دارای اثرات گوناگون درشرایط مختلف است

در مورد  موجودات دارای اراده و توان مدیریتی  این مطلب مشهود تراست

انسان گاهی فقط  حضور دارد و به تبع حضور خویش  آثاری دارد

اما زمانی  او تصمیم می گیرد  هدفی را دنبال کند و

تمام هوش و حواس و امکانات خویش را بکار می گیرد وگام برمی دارد

مسلما باهم فرق دارد  مانند  فرق زنده بودن و زنده نبودن

در قرآن آیه سوره انفال

یاایهاالذین آمنو استجیبوالله وللرسول اذا دعاکم لما یحییکم

ایا این مطلب در باره خداوند نیز صدق می نماید

آیا خداوندی که  فقط موجود است همان  اثر ی رادارد  که

خداوند  بزرگ  رب العالمین  پروردگار جهانیان دارد ؟

تصمیم داشتم درباره انقلاب ۵۷ مطالبی بنویسم اما بهتر دیدم درباره ریشه های حاکمیت ها

باهم فکرکنیم مثلا قبل از انقلاب  طبقه ای حاکم بود وبیگانگان حاکم بودند اما

کارکرد خود را در جلوه نظام شاهنشاهی تبلور می دادند

درست است که شاه می بایست  آگاه باشد وبازیچه قدرت ها نشود

اما مگر امروز  دیگران دراین کار موفق اند 

همیشه  ثروتمندان  و قدرتمداران  و سیاستمدارن عوامل اصلی صحنه ها وعرصه هاهستند

مردم  بی شناخت  و به هدف  و بی تشکل  چه آثاری دارند الا بازیچه دیگران شدن

سال ۵۷ فکر می کردم دیگر  همه مشگلات  تمام میشود وثروت های ملی تاراج نمی شود

مثل روز  می دیدم که آینده ای  روشن  درپیش داریم

می گفتم زمینه های رهایی  وآگاهی همه فراهم شده وکافی است صبرکنیم

اما امروز متاسفانه می شنویم بالاترین بیسوادی را کشورهای عربی واسلامی دارند

حقوق زنان وکودکان  و مستضعفین هم چنان مورد غفلت است

امیدواریم با کمک الهی وکسب آگاهی و تشکل مردمی آینده ای نیک داشته باشیم